[S.fic Titan] Beside you {MarcoxJean}

posted on 31 Jul 2013 21:12 by werrian
กลับมาอัพบล้อกอีกรอบ หลังจากเอนทรีล่าสุดคือฟ้าเหลืองสินะ5555555
 
 
ฟิคนี้คิดได้หลังจากดูไททันตอนที่16จบค่ะ //บ่อน้ำตาแตก ฮืออออออว์
 
 
อย่างที่ชื่อเอนทรีบอกนั่นแหละค่ะ วันนี้เวอลองแต่งคู่ มาร์โก้Xแจน 
 
 
คู่นี้ดราม่า แงงงงงง แต่ไม่รู้ว่าเวอแต่งออกมาจะดราม่าหรือเปล่า ฮา
 
อ่านก่อนน้าาา: เนื้อหาฟิคนี้เป็นเกี่ยวกับรักร่วมเพศ หากใครไม่ชอบก็กดปิดไปเลยน้า
 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Title:  Beside you .

 

Pairing :  Marco x Jean

 

Fanfic Original :  Shingeki no kyojin [Attack on Titan]

 

Warning : BL , NL <<มีช่วงหลังนิดนึง นิดเดียวจริงๆ

 

Rate : PG  

------------------------------------------------------------------------------------------------

                 ตอนนี้ผมกำลังฝัน .... ภาพภายนอกเป็นสีขาวสว่าง

 

                  ผมกำลังฝัน ... ว่าเรากำลังก้าวเดินไปยังวันข้างหน้ากับเหล่าเพื่อนทหารฝึก

 

                   กึก .

 

                  แต่กระนั้น ...

           

                 “ มาร์โก้  นายหยุดเดินทำไม “ ผมหันมาเอ่ยเรียกชื่อเพื่อนที่เมื่อกี้ยังเดินอยู่ข้างๆ แต่เขากลับยืนอยู่เฉยๆไม่เดินตามมา มาร์โก้ บ็อท เพียงแค่ยิ้มบางเท่านั้น

        

                “ มาร์โก้ ? “

        

               ผมเบิกตากว้างทันทีที่ภาพเด็กหนุ่มตรงหน้าเริ่มห่างไกลจากผมไปเรื่อยๆ แม้ว่าผมจะวิ่งไขว่คว้าเอามาสักเพียงไหร่ คนตรงหน้าก็ยิ่งถอยหลังไกลเป็นเรื่อยๆจนเหลือแต่เพียงความว่างเปล่า ..

            

               นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ..

            

                “ แจน .. “

             

                 “ ... “

             

               “  แจน .. ! “  เปลือกตาเริ่มขยับเล็กน้อย เมื่อได้ยินเสียงเรียกเบาๆจากเพื่อนคนข้างๆ  แจน  กิลชูไตน์    ลืมตาตื่นขึ้นก็พบกับภาพตรงหน้าที่เป็นสีน้ำตาลของพื้นดิน  นัยน์ตาสีน้ำตาลเหลือบหันไปมองคนเรียกที่อยู่ทางด้านขวามือ    เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลบลอนด์  อาร์มิน อันเรลโต้ กำลังหน้าซีดผืด เม้มริมฝีปากแน่น

            

              “  เป็นอะไรของแกวะ อาร์มิน   “

 

                กึก !  

 

              แจนเอ่ยอย่างสงสัย ก่อนที่จะรู้สึกที่เงามืดที่คลานเข้ามาบังร่างของตัวเอง  ใบหน้าเรียวคมเงยหน้าขึ้นมอง ริมฝีปากยิ้มแห้งๆให้กับครูฝึกที่ตอนนี้กำลังเบ่งแผ่รัศมีความน่ากลัวใส่เด็กหนุ่ม

 

               “  แจน  กิลชูไตน์   นี่แกกล้าหลับระหว่างอยู่ในแถวเรอะ !!!!!!!!!!!!!!!!! “

 

 

               ฉากถูกตัดไปที่ร่างสูงล้มลงนอนใต้โคนต้นไม้สูงใหญ่  แจนเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองกำลังหลับอยู่ในแถวระหว่างที่ครูฝึกกำลังพูดอะไรสักอย่าง  ช่วยไม่ได้นี่นา ก็ในเมื่อคืนแค่นอนไม่ค่อยหลับเท่านั้นเอง เด็กหนุ่มถูกให้วิ่งรอบสนามแปดสิบรอบเป็นบทลงโทษในการหลับครั้งนี้

             

                ให้ตายเถอะ .. โคตรเหนื่อยเลยว่ะ ...

  

             

                คราวนี้ค่อยเข้าใจความรู้สึกของยัยหัวมันขึ้นมาบ้างแล้ว ...

 

              “  เฮ้ย  แจน ! เมื่อกี้แกแอบหลับในแถวเหรอวะ ! สุดยอดเลยว่ะ เมื่อคืนนอนไม่หลับหรือไง “  น้ำเสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านบน แจนเงยหน้าขึ้นไปก็บพบกับเด็กหนุ่มร่างเล็กผู้เป็นเพื่อน

            

              “  เออ “

            

              “ อะไรวะ  เมื่อคืนมาร์โก้ก็นอนกอดแกแล้วนี่หว่า “  


                 คำพูดของร่างเล็กถึงกับทำให้แจน  กิลชูไตน์ หน้าเป็นสีแดงระเรื่อ ปากพะงาบๆพุดไม่ออก นั่นเรียกเสียงหัวเราะจากคนข้างบน  ใช่ .. เมื่อคืนนอนหลับได้เพราะมาร์โก้กอดนี่แหละ

              

              “  เงียบไปเลย ไอ้เณร  กลับไปหาครูฝึกสุดที่รักของแกไปเลยไป “  ร่างสูงแซวกลับไป พลางโบกมือไล่ โคนี่ สปริงเกอร์  หน้าแดงเป็นลุกตำลึงสุกยิ่งกว่าคนที่นอนอยู่เมื่อกี้ซะอีก

               

               “ ที่ร้งที่รักอะไร ไอ้บ้า ! …. “

 

              ว่าแล้วโคนี่ก็เดินจากไปโดยที่อุณหภูมิบนใบหน้ายังสูงอยู่  ร่างสูงที่นอนอยู่ยิ้มขำแล้วค่อยๆหลับตาลงเพื่อทีจะหายเหนื่อย จากการวิ่งเมื่อสักครู่  สายลมเย็นพัดมาแตะใบหน้าคมหล่อเหลาของแจน  กิลชูไตน์  ทำให้ช่วงเวลานี้เด็กหนุ่มอยากนอนมากขึ้น

              

               พรึ่บ !

           

              ความรู้สึกเหมือนมีวัตถุที่เป็นลักษณะเบาตกหล่นใส่ใบหน้า  แจนหยิบขึ้นมาดู ผ้าขนหนูสีขาวชุบน้ำหมาดๆจับแล้วดูชื้นเล็กน้อย  เหมาะสำหรับการซับเหงื่อและเช็ดใบหน้าเป็นอย่างดี  เสียงหนึ่งดังขึ้นเบาๆข้างร่างคนที่นอนอยู่ทำให้รับรู้ว่ามีคนมานั่งพิงต้นไม้อยู่ข้างๆ

           

              “  ฉันทำให้นายตื่นหรือเปล่า ? &