[Touhou Fic] White flower of love [ShikiekixKomachi]

posted on 17 Feb 2011 17:41 by werrian
กลับมาจากค่ายลูกเสือแล้วคร่าาาาาา = =;;;;;
 
(ปวดขา....ปวดแขน....) << แล้วแกมานั่งอัพบล็อกทำไมฟะ ?
 
หมดไปแล้วกับออริทั้ง 2 ตัว
 
อืม....แต่วันนี้ไม่ใช่ออริที่เหลืออีก 12 ตัวหรอกนะ
 
เพราะเวอกำลังมีปัญหาจัดการกับออริตัวที่ 12 วึ่งพึ่งสร้างได้แค่ 40% = =
 
ส่วนอีก 2 ตัว...(ซึ่ง1 ใน 2 ที่เอามาลงมีตัวหลักตัวหนึ่ง)
 
กำลังนั่งคิดข้อมูลอยู่ =w=
 
......
 
....
 
..
 
วันนี้เวอเลยเอาฟิคโทโฮ..... นั่นคือ...!!
 
"เอคิโคมะ"UndecidedUndecided นั่นเอง... // ตู้ม โดนเตะ (ทำไมแกต้องเน้นตัวหนาล่ะเว้ยเฮ้ย =[]=)
 
คำเตือน: ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคเกี่ยวกับรักร่วมเพศ ซึ่งเวอแต่งให้อ่านได้ทุกวัย
ถ้าหากใครไม่ชอบหรือไม่พอใจขอให้ปิดหน้าต่างนี้ไปด้วยค่ะ
 
เตือนแล้วนะ....(ถ้าเป็นสาวกคู่นี้ เวอก็ไม่ว่าหรอกนะ ^ ^;;)
 
---------------------------------------------------------------------------------
 
Title: White flower of  Love
 
Pairing: Shikieki x Komachi
 
Fanfic Origin: Touhou
 
Warning: Yuri
 
Rate: -
 
---------------------------------------------------------------------------------
 
 
              ท่ามกลางทุ่งดอกฮิกันบานะที่ปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาวโพลน ลมหนาวพัดมาจากทาง
ทิศตะวันตก  ทำให้เส้นผมสีเขียวของหญิงสาวสะบัดไปทางทิศตะวันออก ร่างเล็กค่อยๆเดินฝ่า
ทุ่งดอกฮิกันบานะไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะหยุดเดิน และยืนกอดตัวเองด้วยความหนาวเย็น
 
               "โคมาจิ!!! โคมาจิ!!! "
 
              เสียงของท่านยมบาลสาว ่ ชิกิเอคิ ยามาซาดุ ่ ถูกเปล่งออกมาทั่วทุ่งดอกฮิกันบานะ
ด้วยความหนาวเย็น ทำให้ร่างเล็กที่ยืนกอดตัวเองสั่นเหมือนเป็นไข้จับสั่น                                                        
                ฉันกะไว้แล้วตั้งแต่สั่งงาน...
 
 
 
 
2 ชั่วโมงที่แล้ว.......
 
 
 
              "จริงเหรอที่เธอบอกฉันมาว่ารอบนี้จะไม่อู้อีก"
 
              "จริงสิคะ ท่านชิกิ ฉันจะไปโกหกท่านได้ไงล่ะคะ~"
 
              ยมทูตสาวนาม ่ โอโนะซุกะ โคมาจิ ่ ตอบเสียงใส แต่ตรงข้ามกับสีหน้าของชิกิเอคิ
ที่กำลังหนักใจอะไรบางอย่าง
 
               จริงทุกรอบ.....เดี๋ยวก็หลับคาเรืออีกล่ะ...
 
               "งั้น...ภายใน 1 ชั่วโมง เธอต้องกลับมาที่นี่"
 
               "ค่า~ รับทราบ"
 
               แม้ว่าสีหน้าของโคมาจิยังร่าเริงอยู่ แต่สีหน้าของโคมาจิทำให้ชิกิเอคิยิ่งหนักใจเข้าไปอีก
หญิงสาวร่งสูงลุกขึ้นแล้วพันผ้าพันคอสีครีมไว้รอบๆต้นคอสีขาว ก่อนที่จะลุกขึ้นเดินออกไปจากชิกิ-
-เอคิ
 
                ไม่ใช่ว่าไปนั่งทะเลาะกับเทวดาอีกนะ...
 
                "เฮ้อ....กลุ้ม..."
 
                ร่างเล็กฟุบลงกับโต๊ะสีน้ำตาลเข้ม ด้วยความหนักใจ มือที่กำป้ายสำนึกผิดเริ่มออกแรงขึ้น
ดวงตาสีเขียวดวงนั้น สามารถบอกอารมณ์เกี่ยวกับความโกรธปนกับความเบื่อ 
 
                "กลุ้มไปก็รกหัวเปล่าๆ"
 
                ร่างที่ฟุบอยู่กับโต๊ะ รีบจัดทรงผมและหมวกให้เข้าที่ แล้วหยิบพู่กันขึ้นมาเขียนบนกระดาษ
สีขาวนวล ขนพู่กันที่ถูกจุ่มไปด้วยน้ำหมึกสีดำ ได้ป้ายลงไปที่กระดาษสีขาว แต่เพียงได้แค่ครึ่งหนึ่ง
ของตัวอักษร ร่างเล็กก็ต้องหันไปทางหน้าต่าง ซึ่งเต็มไปด้วยฝ้าสีขาวขุ่น
 
                "ข้างนอกอากาศหนาว"
 
                 เธอพูดกับตัวเองเบาๆ..
 
                 "เดี๋ยวก็คงกลับมา"
 
 
 
 
                "อร๊ากกกกก หนาวชะมัด!!! "
 
                 ชิกิเอคิรีบสาวเท้าเดินผ่านกลางอากาศที่หนาวเย็น แล้วตะโกนตามหายมทูตสาว
 
                 "โคมาจิ!! อ๊ะ! "
 
                 "โอ๊ย!"
 
                  หญิงสาวที่โดนปกคลุมไปด้วยหิมะจนมองไม่เห็น ลุกขึ้นมา เนื่องจากถูกเท้าของเจ้านาย
ของตัวเอง เหยียบเข้าที่มือข้างซ้าย ทันทีที่ดวงตาสีแดงและดวงตาสีเขียวประสานกัน ทำให้ผู้ไม่ได้
เจตนาที่เดินเหยียบมือ กระโดดถอยหลังไป 1 ก้าว
 
                "ค..โคมาจิ..!"
 
                "ก็ใช่น่ะสิคะ!