[KHRFic] "Good morning , Boyfriend " Part I

posted on 09 Sep 2011 22:05 by werrian
หน้าฝน แดดออก หลังจากซ้อมกีฬาเสร็จ =w=
 
เวอก็เลยรีบปั่นการบ้าน แล้วก็มานั่งหน้าจอคอม..
 
(แต่...Daddy บอกให้อ่านเทปภาษาไทยก่อนเล่น =3= )
 
ช่วงนี้ ที่ ร.ร. ลดเวลาเรียน เพื่อซ้อมกีฬาสี หุหุ ..
 
 ... กลับเหงื่อเปียกเสื้อทุกวัน เพราะว่าไปเป็นสตาฟ+แดนซ์เซอร์ข้างหน้ากองเชียร์ =w=
 
ถ้าถึงวันจริงจะเอารูปมาแปะค่ะ ..(นั่นเป็นช่วงเวลาที่เห็นหน้า จขบ.  ตอนเสื่อม .... )
 
เอนทรีที่จะมาแปะในวันนี้คือ.......!!!!!!!   ฟิคคคคคคคคคคคคค
 
 
คำเตือน: เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวรักร่วมเพศ ซึ่งเวอแต่งให้อ่านได้ทุกวัย
แต่หากท่านไม่พอใจ หรือไม่ชอบ กรุณาออกจากหน้าต่างนี้ยังทันนะคะ
 
เค้าแปะกันแล้วนะตะเองงงงงง ;w;
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Title: Good morning , Boyfriend  Part I
 
Pairing: 0027 ( Enma x Tsuna )
 
 Fanfic Origin:  KHR  
 
Warning:  Yaoi 
 
Rate: -
-------------------------------- -----------------------------------------------------------------------------
 
 
              บนเส้นถนนสายหนึ่ง ในเมืองเล็กๆที่ใช้กันแบบเรียบง่าย  เหมือนคนในเมือง สภาพอากาศ
แจ่มใส  ไม่ร้อน ไม่หนาวเกินไป  เหมาะแก่การออกมาเดินเล่นข้างนอก สายลมพัดเส้นผมสีแดงของ
เด็กหนุ่มคนหนึ่ง  ที่กำลังเดินเล่นรอบๆเมืองเล็กๆอย่คนเดียวอย่างสงบ
 
               "  นามิโมริ  .  .  . ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่  "
 
               เด็กหนุ่มพึมพำอย่างแผ่วเบา  แล้วยิ้มออกมาบางๆให้แก่ท้องฟ้าอันใหญ่ไพศาล  แห่งเมือง
นามิโมริ
 
                ตุบ  .  .  . ตุบ !
 
                วัตถุที่เรียกว่ามันฝรั่งตกลงบนพื้นถนนสีเทา  เด็กหนุ่มที่ยืนมองท้องฟ้า ตื่นจากภวังค์ แล้ว
เหล่มองมันฝรั่งที่กลิ้งตามทางจนมาหยุดที่ปลายเท้า  มือบางเอื้อมหยิบมันฝรั่งมาถูกับเสื้อคลุมเพื่อเช็ด
ทำความสะอาด
 
                 มันฝรั่ง  .  .  . ของใครกันนะ .  .  . ?
 
                 "   ขอโทษนะ . .  . มันฝรั่งนั่น .  . . "
 
                 ดวงตาสีแดงเลื่อนมองมาที่ร่างเล็กที่มีขนาดเท่ากับตัวเอง
 
                 "  เอ๋ ?  ของนายเหรอ  "
 
                 "  อืม!  ขอบคุณนะที่ช่วยเก็บให้  "
 
                 ผู้สนทนาตรงข้ามยื่นมันฝรั่งที่อยู่ในมือให้แก่เพื่อนร่วมวัย ที่กำลังยืนยิ้มให้  เหมือนนภาที่
โอบอุ้มทุกอย่างบนท้องฟ้าด้วยความอบอุ่น
 
                  "  ผู้ชายทำอาหาร  แปลกดีแฮะ  "
 
                  "   เปล่า  ถูกแม่ใช้ให้มาซื้อต่างหาก  =  =  "  
 
                  "   ฮะๆ  นายนี่ตลกดีแฮะ  "
 
                  เด็กหนุ่มผมสีแดงหัวเราะเบาๆพร้อมกับชายหนุ่มผมสีเปลือกไม้
 
                   "   ว่าแต่ ... นายย้ายมาใหม่เหรอ ?  "
 
                   "    อะ ... อืม  "
 
                   "  ชื่ออะไรเหรอ !?  บอกฉันหน่อยสิ!  เผื่อมีอะไรปรึกษาฉันได้นะ  "
 
                   แววตาสีน้ำตาลเข้มเปล่งประกายเหมือนลูกสุนัขตัวเล็กๆน่ารัก ทำให้เด็กหนุ่มอดยิ้มไม่ได้
 
                   "   ค . . . โคซาโตะ  เอนมะ   "
 
                   "   อืม !  แล้วเจอกันนะ   "
 
                    คนถือถุงมันฝรั่งรีบวิ่งออกไป ทิ้งให้ชายหนุ่มอยู่นิ่งอยู่คนเดียว
 
                   "   เฮ้ ...!  นาย ..!  "
 
                    เอนมะเอ่ยเรียกคนรู้จัก  แต่ร่างนั้นก็ค่อยวิ่งหายไป เอนมะยืนอย่คนเดียวท่ามกลางเส้นถนน
ที่แสนเงียบเหงา ไร้ผู้คน
 
                    "  ฉันยังไม่ได้รู้จักชื่อของนายเลย ...  "
 
                    ถ้าได้เจอกันอีกครั้ง  หวังว่าเราจะได้พูดคุยกันมากกว่านี้ ..
 
                    ร่างเล็กเดินไปตามเส้นถนนสายนั้นคนเดียว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                  07.00  AM
 
                  ประตูบ้านถูกปิดลง  นักเรียนชายรีบล้อกประตูและรีบวิ่งออกจากบ้านไปยังโรงเรียน
เครื่องแบบที่ดูไม่เหมือนนักเรียน  ทำให้ระหว่างเดินทางไปโรงเรียน มีผู้คนที่เดินตามเส้นถนน
มองด้วยความประหลาดใจ
 
                   "   ใครกันนะ  ..  ?  หน้าตาไม่คุ้นเลย  "
 
                   "    ใช่ๆ เด็กนามิโมริเหรอ ทำไมแต่งตัวแบบนั้นล่ะ  "
 
                    นักเรียนหญิงยืนซุบซิบกันอยู่  2  คน  อย่างเสียงดัง  เอนมะได้ยินดังนั้น จึงพูด
ขึ้นลอยๆ ด้วยสีหน้าที่ไร้สีสัน
 
                    "   ผมเพิ่งย้ายมาหใม่ครับ  ขอโทษครับ   "
 
                    คำพูดของเอนมะจบลง นักเรียนหญิงยืนอึ้งอยู่กับคำพูดของเด็กชาย  เอนมะรีบ
สาวเท้าเข้าโรงเรียนอย่างรวดเร็ว
 
 
 
 
                     - ห้องพักครู  -
 
 
                     "  โคซาโตะ  เอนมะ  ครับ   "
 
                     "   นายอยู่ห้อง 2- A นะ  ถ้ายังไงฉันจะพาเธอไปละกัน ตามมา     " 
 
                     "    ขอความกรุณาด้วยครับ  "
 
                     ศิษย์และอาจารย์ผู้สอน เดินออกจากห้องพักครู ไปยังโถงกลางที่เต็มไปด้วยเสียง
ของนักเรียนที่กำลังกระตือรืนร้นเตรียมเข้าห้องเรียน  แต่ก็ต้องหยุด ทันทีที่สายตาของนักเรียน
ทุกคนจับจ้องมที่นักเรียนใหม่ ที่เครื่องแบบแตกต่างจากนักเรียนทุกคน
 
                      ทำไม... ทุกคนต้องมองเราแบบนั้นด้วย ..
 
                       เอนมะก้มหัวลง แล้วเดินตามอาจารย์ไปอย่างเงียบๆ ..
 
 
                       "  เฮ้ !  โคซาโตะ เป็นอะไรหรือเปล่า  "
 
 
                       เสียงอาจารย์ดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มที่ก้มหัวอยู่เงยหน้ามองขึ้น
 
 
                       "  เปล่าครับ ไม่มีอะไรครับ  .. "
 
                       "  จะถึงห้องแล้ว ตามฉันมาเร็วๆ  "
 
                        "   ครับ ..  "
 
 
 
 
 
 
 
                       
 
     -  2 - A  -  
 
 
                      ครืนนนนนนนนนนนนนนน 
 
 
                      เสียงบานประตูเลื่อนเสียงดัง ตามมาด้วยเสียงของนักเรียนภายในห้อง ทันที
ที่อาจารย์เข้ามา  ทุกคนนั่งที่เรียบร้อย ในเฉพาะบางคน เอนมะที่รออย่ข้างนอกกำมือแน่น 
รวบรวมความมั่นใจก่อนที่จะถูกเชิญเข้าห้องเรียน
 
 
                       "   วันนี้ .. ย้ายมาใหม่ ขอให้ทุกคนต้อนรับดีๆล่ะ  "
 
                       เสียงฮือฮาดังขึ้น  เด็ฏหนุ่มผมยุ่งสีน้ำตาล ก็ตื่นเต้นไม่แพ้กับเพื่อนข้างเคียง
 
                       "    อ้าว  เข้ามาได้แล้วล่ะ   "
 
 
                      ร่างเล็กเดินก้มหน้าเข้ามาในห้องเรียน อาจารย์บรรจงใช้ชอล์กเขียนชื่อบน
กระดานดำ เสียงฮือฮาดังขึ้นมากกว่าเดิม  ร่างเ