[S.Fic KNB] For you . [Aoki:HBD Kise]

posted on 18 Jun 2013 17:23 by werrian
วันนี้รีบมาอัพ เอร้ยยยยยยยย>/////////////////<
 
 
วันเกิดคิเสะ ขออวยพรสักนิด ก่อนเริ่มแปะฟิคละกันนะคะ
 
 
ขอให้มีความสุขมากๆน้าาา  หล่อแบบนี้ไปเรื่อยๆ
เป็นที่รักของทุกๆคน #และอาโฮ่ 
ขอให้ออกในมังงะเยอะขึ้น //โดนอาจารย์ตบ
จะรอ ss2 น้าาาาาาาา >_<
 
ที่สำคัญ ...
 
ฟ้าเหลืองบันซายยยยยยยยยยยยยยยยยยย
 
 
ว่าแล้วก็แปะฟิคเลยดีกว่า 
คือไม่เคยแต่งฟิคหนุ่มบาส ... จริงๆนะ ... .______.
 
ถ้าผิดตรงไหนขอโทษด้วยนะคะะะะ //กราบ
 
อ่านก่อนน้าาา: เนื้อหาฟิคนี้เป็นเกี่ยวกับรักร่วมเพศ หากใครไม่ชอบก็กดปิดไปเลยน้า
 

Title:  For you. (คิดชื่อไม่ออกแล้วจริงๆ)

 

Pairing :  Aomine x Kise

 

Fanfic Original :  Kuroko no Basket

 

Warning : Yaoi

 

Rate : PG  #ค่ะPG ;w; //สกิลแต่งncล่มแล้วค่ะ ถถถถ

 

              18 . June.  XX

               ฝามือถือเครื่องน้ำเงินถูกเปิดออก  บนหน้าจอใสแสดงวันที่ และเวลาขณะนี้  08.45น  เจ้าของมือถือจ้องมองวันที่ที่ปรากฏอยู่บนมือถือ ที่ไร้การแจ้งเตือนราวกับว่าวันนี้เป็นวันธรรมดาของนักเรียนคนหนึ่งที่เป็นเอสของทีมบาสเกตบอลในโรงเรียนแห่งนี้ อย่างอาโอมิเนะ ไดกิ

      

               แน่ใจเหรอ ..  ว่าวันนี้เป็นวันธรรมดาสำหรับเขา ?

         

               “  สุขสันต์วันเกิดนะ  คิเสะคุง ! “

         

              “  รับของขวัญของฉันไปด้วยนะ !!! “

        

             ร่างสูงเงยหน้าจากมือถือแล้วมองตรงไปข้างหน้าบนโถงทางเดิน พบเด็กนักเรียนสาวเป็นจำนวนมากที่กำลังยืนมุงร่างโปร่งที่เตี้ยกว่าเขาไม่กี่เซนติเมตร ในมือมีกล่องของขวัญ ขนม นมเนย เต็มไปหมด ใช่  วันนี้เป็นวันเกิดของ คิเสะ เรียวตะ สมาชิกของทีมปาฏิหารย์เช่นเดียวกับตัวเขา อีกทั้งยังเป็นไอดอลหนุ่มที่โด่งดังที่มีเสน่ห์ที่เรียกเสียงกรี๊ดจากนักเรียนหญิงภายในโรงเรียน 

           

            นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มจดจ้องมองเจ้าของเรือนผมสีทองที่ยืนรับของขวัญด้วยรอยยิ้มอันเป็นที่ดึงดูดใจของทุกๆคน  มือหนาล้วงสิ่งที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมา ..

           

 

            กล่องใบเล็กขนาดเท่ากล่องใส่แหวนแต่งงานสีน้ำเงินผูกด้วยโบว์สีเหลือง .. 

       

 

          “  อาดาราร้า  มิเนะจิน มาทำอะไรแถวนี้เหรอ ---- “ อาโอมิเนะหันไปทางต้นเสียงที่มาจากด้านหลัง ก็พบเด็กหนุ่มสูงสองเมตร เรือนผมสีม่วง ทำหน้าตาราวกับง่วงนอนตลอดเวลา มุราซากิบาระ อัตสึชิ  กำลังกินขนมขบเคี้ยวอยู่ตรงหน้าเขาโดยไม่สนใจคนรอบข้างที่กำลังมองมาที่เจ้าตัว ในวงแขนที่มีขนมมากมายราวเหมือนจะนำไปแจกเด็กๆ

      

            ไม่ได้แจกหรอก  ..  ทั้งหมดนั่น  ของร่างสูงใหญ่คนเดียว

   

           “  ไง มุราซากิบาระ “  ร่างที่สูงน้อยกว่าเงยหน้าทัก

 

            “  มาหา คิเสะจิน เหรอ “  มุราซากิบาระเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหมือนกับคนเพิ่งตื่น มองเพื่อนที่เป็นเอสในทีมที่กำลังทำหน้าตาตกใจ มืออีกข้างไขว้หลังเอาไว้เพื่อปิดบังกล่องนั้น ราวกับต้องการที่จะซ่อนไม่ให้คนตรงหน้ารู้  แต่คนตัวใหญ่ก็พอจะเดาออกว่ามันคืออะไร

            

             “  อ่อ  เปล่า แค่ผ่านมาเฉยๆ   ไปก่อนล่ะ “         

           

             “  หืม ... “ 

           

             อาโอมิเนะรีบสาวเท้าออกไปจากจุดนั้นลงบันไดไปชั้นล่าง  มุราซากิบาระยืนนิ่งมองเพื่อนที่วิ่งลงไป จังหวะพอดีกับที่ไอดอลหนุ่มที่หลุดออกมาจากการรุมล้อมของผู้หญิง เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา

       

           “ เมื่อกี้ใครมาเหรอ มุราซากิบารัจจิ “ เสียงใสเอ่ยถาม

    

           “  ไม่มีนี่นา  คิเสะจินเมาหรือเปล่า “

         

            ร่างใหญ่ยักษ์ตอบแล้วเดินเข้าห้องเรียน  ทิ้งให้ไอดอลหนุ่มยืนนิ่งอยู่บนทางเดิน  ใบหน้าเรียวผิดหวังกับคำตอบที่ได้รับ หากเขาเป็นสุนัขตอนนี้หูคงลู่ตก  เพราะระหว่างที่กำลังยืนรับของขวัญจากแฟนคลับ  สายตาเหลือบมองเห็นเพื่อนร่วมห้อง ร่วมทีมตัวใหญ่กับอีกร่างที่คุ้นเคยที่หันหลังเดินลงบันไดไป

       

           อาโอมิเนจจิเหรอ ?  คิเสะคิดแบบนั้นจึงรีบปลีกตัวออกจากกลุ่มแฟนคลับ  แล้วรีบตรงรี่มาหามุราซากิบาระที่ยืนเคี้ยวขนมตุ้ยๆราวกับเด็ก พร้อมกับความหวังที่หวังว่าคนคนนั้นมาที่ห้อง แต่กลับไม่ใช่ ..

     

           “  อาโอมิเนจจิคงไม่มาหาเราหรอก “

 

 

 

 

             18 . June .xx  12.30 PM.

         

             “  อาโอมิเนะคุง สรุป ‘ไอนั่น’ ให้คิเสะคุงไปยังครับ ? “

         

             “  ยัง “

         

             “  ทำไมล่ะครับ “

         

              “ ยุ่งน่า เท็ตสึ “

          

              อาโอมิเนะตอบปัดกลับไป  สายตามองไปยังคิเสะ เรียวตะ ที่ยืนรับของขวัญจากแฟนๆเหมือนดั่งเมื่อเช้าที่เขาไปเห็นหน้าห้องเรียน เปลือกตาสีเข้มหลุบลง ปากพลางพ่นลมหายใจออกมา  ร่างเล็กข้างๆเหลือบมองเพื่อนตัวสูงที่อยู่ห้องเดียวกัน  คุโรโกะ เท็ตสึยะ ละปากจากการดูดวานิลลาเช้คตรงหน้า หันมาเอ่ยปากพูด

       

             “  คุณนี่บื้อจริงๆนะครับ อาโอมิเนะคุง “

    

            “  นายว่าอะไรนะ เท็ตสึ !!!! “ เจ้าของร่างสูงโวยวาย ถึงอย่างงั้นเด็กหนุ่มเรือนผมสีฟ้าอ่อนก็ยังทำหน้าดั่งเดิมอยู่ดี

 

         

             “  คุณก็รู้นี่ครับ ว่า คิเสะคุง น่ะ แฟนคลับในโรงเรียนเยอะจะตายไปครับ ไหนจะยังแฟนคลับข้างนอกที่ตามมาให้ของขวัญถึงโรงเรียน มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่คุณจะให้ ‘ไอนั่น’      กับคิเสะคุงในตอนนี้หรอกครับ  “

 

       

              “แล้วนายจะให้ฉันให้ตอนไหนล่ะ “ อาโอมิเนะหันมาถามเพื่อนตัวเล็กข้างๆ คุโรโกะหลุบตาลง ถอนหายใจ แล้วส่ายหน้าอย่างระเอื่อม

 

       

            “  ไม่ไหวเลยนะครับ  “

 

      

            “นายจะหลอกด่าฉันว่า ‘โง่’ ไปถึงไหนวะ เท็ตสึ “

 

    

           “  ผมยังไม่ได้พูดคำนั้นเลยนะครับ  “ 

 

 

            เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีอ่อนเงยหน้ามองเพื่อนร่วมทีมในระยะไกลหลายเมตร  เมินคำโวยวายจากคนข้างๆ

 

              คนอย่างคิเสะ เรียวตะ  ถ้าเทียบกับตัวเขาเรื่องความสูง ต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่ถ้าเรื่องนิสัย คนคนนั้นก็ไม่แตกต่างจากโกลเด้นรีทีฟเวอร์ขนฟูสีทองที่กำลังอยู่ในช่วงกำลังซุกซน หากภายในใจนั้นบางเวลาก็อ่อนไหวละม้ายคล้ายกับสาวน้อยในการ์ตูนเลิฟคอเมดีที่กำลังมีความรัก น้อยอกน้อยใจหลายครั้ง โดยเฉพาะกับเอสแห่งเทย์โค ซึ่งคุโรโกะ เท็ตสึยะ รู้ดี ว่าเพื่อนผมทองซึ่งเป็นไอดอลแอบ’ชอบ’ เพื่อนสนิทร่วมห้องของเขาอย่างอาโอมิเนะ ไดกิ มาตั้งแต่ไอดอลหนุ่มเข้ามาในทีมบาสเก็ตบอลแห่งโรงเรียนเทย์โค

 

               เด็กหนุ่มพอจะเดาความคิดของคิเสะ เรียวตะออก  ของขวัญที่แฟนๆให้ล้วนมอบให้ด้วยความรัก คิเสะก็รับมาอย่างไม่ปฏิเสธในฐานะไอดอล  แท้จริงแล้ว ของขวัญวันเกิดที่อยากได้คงจะอยากได้จา